Wat betekent het idee van “een deur openen” voor jou als je denkt aan de wereld van je vader?

Een deur openen en de wereld van mijn vader binnentreden betekent het risico lopen iets absurds, verrassends en grappigs te ontdekken – en vooral, zeker te zijn dat je er een klein stukje geluk zult vinden. Het is een poëtische wereld, bevolkt door dromers met buitenproportionele neuzen – soms naïef, maar altijd klaar voor wilde avonturen.

Hoe kwam je op het idee om de tekeningen van je vader om te zetten in meubels?

Toen het idee om een meubellijn te creëren, geïnspireerd op Mordillo, aan mij werd gepresenteerd, moet ik toegeven dat ik aanvankelijk enigszins sceptisch was. Ik had me voorgesteld dat we eerder aan een kinderlijn zouden hebben gedacht, maar Philippe, de mede-directeur van Mordillo Studio, overtuigde me om het avontuur aan te gaan, dus we gingen de uitdaging aan. Ik ontdekte toen hoe inspirerend zijn werk is, rijk en vol mogelijkheden.
De eerste keer dat ik het resultaat zag, was ik volledig gecharmeerd. Ik was verrukt om te zien hoe dat scheve gebouw veranderde in een boekenkast, of de bergen die mijn vader zo vaak tekende een fauteuil werden. Toen realiseerde ik me dat we de uitdaging waren aangegaan en ik kan me nu al alles voorstellen wat we kunnen creëren! Zijn werk is een oneindige bron van inspiratie.

Wat denk je dat je vader gezegd zou hebben als hij deze collectie vandaag had kunnen zien?

Ik denk dat hij erg verrast zou zijn geweest en het geweldig zou hebben gevonden om zijn tekeningen tot leven te zien komen in onze 3D-wereld! Hij zou zijn favoriete boeken in de boekenkast hebben geplaatst en zou vast een kopje koffie hebben gedronken, zittend in zijn fauteuil, terwijl hij de salontafel bewonderde. Hij zou het misschien heel ongebruikelijk hebben gevonden, maar ook erg amusant om zijn tekeningen te kunnen aanraken, om ze tot leven te zien komen.

Waarom zou je persoonlijk graag bezoekers ontmoeten op Salone del Mobile?

Of ze nu bekend zijn met het werk van mijn vader of niet, het zal interessant en constructief zijn om de reacties van bezoekers te verzamelen. Ik moet toegeven dat het waarschijnlijk intimiderend zal zijn, en ik hoop oprecht dat wat we hebben bedacht hen zal aanspreken. Ik weet dat de aankondiging van ons project op onze Instagram mordillo_fanpage reacties van fans opleverde die zowel verrast als verheugd waren, en ik hoop echt dat ze net zoveel van het resultaat zullen genieten als wij en het succesvol en trouw aan de tekeningen die ze zo liefhebben zullen vinden.

Wat was de grootste uitdaging bij het vertalen van de tekeningen van Mordillo naar fysieke objecten?

Het universum van Mordillo sluit nauw aan bij onze benadering van radicaal, eigentijds design, waarin objecten niet alleen functioneel zijn, maar ook narratieve en expressieve entiteiten binnen een leefomgeving. Onze rol was het zorgvuldig behouden van zijn unieke visuele taal, terwijl we die gebaren vertaalden naar tastbare, functionele vormen. De sleutel was niet om zijn visie te verzwakken, maar om deze uit te breiden in de ruimte: door een diepgaand proces van onderzoek en observatie hebben we zijn illustraties gedeconstrueerd, en bestudeerd hoe elementen zoals bergen, gebouwen en landschappen vanuit verschillende hoeken en proporties worden getekend. We keken verder dan de lijnen en richtten ons op volumes, relaties en de terugkerende elementen die zijn wereld definiëren. Van daaruit hebben we ze actief geherinterpreteerd, bergen getransformeerd tot een fauteuil, een gebouw tot een boekenkast, waarbij hun functie werd verschoven met behoud van hun oorspronkelijke poëtische en visuele identiteit.

Waar moest u een balans vinden tussen kunst en bruikbaarheid?

De balans was een naadloze uitbreiding van de aanpak die we vanaf het begin hadden gekozen. Net als bij het vertalen van Mordillo's tekeningen, lieten we ons leiden door enkele van de karakteristieke silhouetten van zijn illustraties, zodat de essentie van zijn taal intact bleef. Vervolgens hebben we er rigoureus functies in bedacht en ingebed, door het construeren van proporties, verbindingen, stabiliteit en comfort. Voor ons is design altijd expressief; het houdt nooit op narratief of communicatief te zijn. Meubels maken deel uit van diezelfde wereld, waar functie en expressie geen tegenpolen zijn, maar naast elkaar bestaan en elkaar versterken.

Wat zouden mensen moeten voelen wanneer ze deze stukken tegenkomen?

Ze zouden een gevoel van onderdompeling moeten ervaren, alsof ze in een wereld stappen in plaats van simpelweg objecten te observeren. Deze stukken zijn niet bedoeld om passief in een ruimte te staan; ze creëren actief een sfeer die wordt gevormd door fantasie en verbeelding. Idealiter wekken ze nieuwsgierigheid, een gevoel van speelsheid en een beetje verrassing op, iets bekends, maar toch enigszins onverwachts. Ze nodigen mensen niet alleen uit om ze te gebruiken, maar ook om ermee in contact te komen en hun verhaal voor te stellen, waardoor gebruikers zich tijdelijk kunnen losmaken van de realiteit en zich kunnen onderdompelen in een fantasierijkere, bijna droomachtige dimensie van Mordillo.